Roosterse Badmintonclub

Roosterse Badmintonclub

veld.jpg

Olympia 56 heeft de topper tegen Roosterse BC 2 met 5-3 gewonnen. De spanning liep hoog op tijdens het duel, maar na afloop overheerste vooral trots bij de winnaars uit Tegelen.

Limburgs Dagblad, ROEL HEYNEN

Vandaag stond de wedstrijd tussen de nummer 1 en 2 uit onze poule op de planning en we hadden er zin in om onze koppositie te verstevigen. Vandaag was Yasmin er weer bij en Thijs was herteld van zijn rugblessure. In Stein aangekomen bleek dat we in een diepvries speelde, waardoor ook nog eens de shuttles niet wilden vliegen.

Ook nu de badmintoncompetitie in de eredivisie stilligt staan er zaterdag om 19.00 uur toppers op het programma voor de teams 2 en 3 van Goldinvestment/RBC in de Albertzaal in Roosteren. Wedstrijden waar in Limburgse contreien met spanning naar wordt uitgekeken.

Zowel het tweede als het derde team van RBC speelt in de landelijke tweede divisie echter in verschillende poules. Voor trainers Ronald Wetzel en George Nieuwenboom een sportief gezien fijne situatie immers achter het eredivisieteam is dit een ideale kweekvijver voor de toekomst.

Team drie bivakkeert op de tweede plaats van de ranglijst en ontvangt als tegenstander Vridos SV uit Giessendam dat als vijfde geklasseerd staat. Spanning verzekerd.

Team twee, trotse koploper in de andere tweede divisie, ontvangt de ploeg van Olympia ’56 uit Tegelen, een regelrechte Limburgse derby dus. Olympia staat als tweede geklasseerd met een achterstand van zes verliespartijen,  42 tegen 36. Ook hier is spanning verzekerd.
Bij Olympia ’56 is Brabander Igo Jongen de trainer. Tot twee seizoenen geleden was Jongen trainer bij Roosterse, dus hij kent de tegenstanders van zijn pupillen goed en kan zijn team goede instructies meegeven. Bij winst van de thuisclub, en daar twijfelt eigenlijk niemand aan in het Roosterse, neemt de ploeg zeker een voorschot op promotie naar de landelijke eerste divisie. Een avond topbadminton dus in Roosteren.

On the road to the champions.
Voorafgaand aan de uitwedstrijd tegen de nummer 4 van de ranglijst BECA 2000 was al bekend dat onze concurrent Olympia een overwinning had geboekt van 8-0, dit betekende dat team 2 weer vol aan de bak moest om het gat van 7 punten groot te houden.

Team 3, uit naar Almere. Na vorige week klappen te hebben gehad van de nummer 1 geplaatste Iduna, was het team lekker fit en positief voor nieuwe rondes en nieuwe kansen.
Na een lange reis vol humor en eten, druppelt iedereen gezellig binnen in de hal van Almere.

Wat te doen als je op de tribuun zit en ziet dat je spelende teamgenoten de klus makkelijk klaren. Zelfs onze supporters (twee in getal) vonden het niet nodig om constant de wave te doen en waren naar de kantien verkast. Dus geen wanhopige blikken vanaf de baan die vragen om coaching, laat staan om morele steun. In dat geval sla je als team aan het filosoferen en worden de meest diepzinnige beschouwingen gebezigd. Dan is het ook niet verwonderlijk dat het gesprek al gauw gaat over, hoe zullen we het noemen, de achterste levensbehoefte. Temeer omdat Luc net het kleinste kamertje had bezocht en in staat van verwarring verkeerde. Hij had zich hooglijk verbaasd over de positie van de pleerolhouder. En dan hebben we het niet over zo’n klein grauw kringloopgeval maar eentje met een maagdelijk witte megarol, groot genoeg voor een heel weeshuis. Papier zat dus, maar schier onbereikbaar. Dat ding hing, als een verdwaald buitenaards object dat op een willekeurige plek geland was, een beetje onbeholpen linksachter tegen de muur, op schouderhoogte van een denkbeeldige potzitter van gemiddelde lengte. De vraag rees hoe je daar, na een grote boodschap, op een elegante wijze een stukje papier van zou kunnen bietsen. Een halve rotatie linksom om de lengteas, gezeten in dumphouding, leek ons, ondanks onze soepele badmintonlijven, geen aanlokkelijke optie. Een te groot blessurerisico en bovendien lopen je knieën onherroepelijk vast tegen de zijmuur. Hoe dan wel?